Carmina di Gaio Valerio Catullo

Il liber dedicato allo storico Cornelio Nepote

Carme 14

Ni te plus oculis meis amarem, iucundissime Calve, munere isto odissem te odio Vatiniano: nam quid feci ego quidve sum locutus, cur me tot male perderes poetis? isti di mala multa dent clienti, qui tantum tibi misit impiorum. quod si, ut suspicor, hoc novum ac repertum munus dat tibi Sulla litterator, non est mi male, […]

carme 29

Quis hoc potest videre, quis potest pati, nisi impudicus et vorax et aleo, Mamurram habere quod Comata Gallia habebat uncti et ultima Britannia? cinaede Romule haec videbis et feres? et ille nunc superbus et superfluens perambulabit omnium cubilia, ut albulus columbus aut Adoneus? cinaede Romule, haec videbis et feres? es impudicus et vorax et aleo. […]

Carme 45

Oramus, si forte non molestum est, demonstres ubi sint tuae tenebrae. te Campo quaesivimus minore, te in Circo, te in omnibus libellis, te in templo summi Iovis sacrato. in Magni simul ambulatione femellas omnes, amice, prendi, quas vultu vidi tamen sereno. A! vel te, sic ipse flagitabam, “Camerium mihi pessimae puellae. quaedam inquit, nudum reduc… […]

Carme 59

Num te te leaena montibus Libystinis aut Scylla latrans infima inguinum parte tam mente dura procreavit ac taetra, ut supplicis vocem in novissimo casu contemptam haberes, a nimis fero corde?

Carme 75

Versione tradotta del Carme 75 di Catullo Huc est mens deducta tua mea, Lesbia, culpa atque ita se officio perdidit ipsa suo, ut iam nec bene velle queat tibi, si optima fias, nec desistere amare, omnia si facias.

Carme 90

Nascatur magus ex Gelli matrisque nefandoconiugio et discat Persicum aruspicium:nam magus ex matre et gnato gignatur oportet,si vera est Persarum impia religio,gnatus ut accepto veneretur carmine divosomentum in flamma pingue liquefaciens.

Carme 106

Cum puero bello praeconem qui videt esse,quid credat, nisi se vendere discupere?

Libro 3, Par. 13

O fons Bandusiae splendidior vitro, dulci digne mero non sine floribus, cras donaberis haedo, cui frons turgida cornibus primis et venerem et proelia destinat. Frustra: nam gelidos inficiet tibi rubro sanguine rivos lasciui suboles gregis. Te flagrantis atrox hora Caniculae nescit tangere, tu frigus amabile fessis vomere tauris praebes et pecori vago. Fies nobilium tu […]

Ode, 2, 16

Otium diuos rogat in patenti prensus Aegaeo, simul atra nubes condidit lunam neque certa fulgent sidera nautis; otium bello furiosa Thrace, otium Medi pharetra decori, Grosphe, non gemmis neque purpura uenale neque auro. Non enim gazae neque consularis summouet lictor miseros tumultus mentis et curas laqueata circum tecta uolantis. Viuitur paruo bene, cui paternum splendet […]

Carme 14 b

SI qui forte mearum ineptiarum lectores eritis manusque vestras non horrebitis admovere nobis.