Lingua Viva 2

Versioni del libro di testo Lingua Viva 2

I Galli attaccano i Romani

Cimbri, Teutoni atque Tigurini ab extremis Galliae profugi, cum terras eorum inundasset Oceanus, novas sedes toto orbe quaesituri erant et cum exclusissent et Gallia et Hispania, in Italiam demigraturi erant; itaque miserunt legatos in castra Silani, inde ad senatum, petentes ut Martius populus sibi terrae daret quasi stipendium, ceterum manibus atque armis suis adhiberet. Sed […]

Aderbale assediato a Cirta da Giugurta

Adherbal ubi intellegit eo processum esse, uti regnum quoquo modo aut relinquendum esset aut armis retinendum, necessario copias parat et Iugurthae obvius procedit. Interim haud longe a mari, prope Cirtam oppidum, utriusque exercitus consedit, et quia diei extremum erat, proelium non inceptum est. Sed ubi plerumque noctis processit, obscuro etiamtum lumine, milites Iugurthini signo dato […]

Intervento chirurgico per Alessandro

Ceterum medici verebantur ne effluvium sanguinis efficerent secando, quippe cum ingens telum in viscera penetravisset. Critobulus, inter medicos artis eximiae, sed territus in tanto periculo, metuebat ne infelix exitus sectionis sibi culpae tribueretur. Lacrimantem eum ac metuentem et sollicitudine propemodum exanguem rex conspexerat: «Quid expectas? – dixit – Cur quamprimum hoc dolore me saltem moriturum […]

Furto sacrilego a Locri

Litterae in senatu relatae sunt Q. Minuci praetoris, cui Bruttii provincia erat, dicentes pecuniam Locris ex Proserpinae thesauris nocte clam sublatam esse nec furum vestigia ulla exstare. Indigne id senatus tulit. C. Aurelio consuli negotium delatum est ut ad praetorem in Bruttios scriberet senatui placere quaestionem de expilatis thesauris haberi, furesque qui pecuniam abstulissent puniri […]

Vittoria dei Germani

Munitionis opere instituto, fit equestre proelium in ea planitie quam intermissam collibus tria milia passuum in longitudinem patebat. Summa vi ab utrisque contenditur. Laborantibus nostris Caesar Germanos submittit legionesque pro castris constituit, ne qua subito irruptio ab hostium peditatu fiat. Praesidio legionum addito nostris animus augetur: hostes in fuga coniecti se ipsi multitudine impediunt atque […]

Contraddizioni di un innamorato

Miser Catulle, desinas ineptire, et quod vides perisse, perditum ducas. Fulsere quondam candidi tibi soles, cum ventitabas quo puella ducebat amata nobis, quantum amabitur nulla. Ibi illa multa tum iocosa fiebant, quae tu volebas nec puella nolebat, Fulsere vere candidi tibi soles. Nunc iam illa non vult: tu quoque, inpotens, noli nec quae fugit sectare, […]

Il rapimento di Proserpina

Traditur ex antiquissimis Graecorum litteris et monumentis insula Sicilia tota esse Liberae et Cereri consecrata. Hoc in Siculorum animis insitum esse videtur etiamque a ceteris gentibus narratur. Nam et natas esse has deas in iis locis et fruges in ea terra primum invenisse arbitrantur et raptam esse Liberam, quae etiam Proserpina vocatur, ex Hennensium nemore, […]

L'istituzione del consolato

Hinc Romae, ne Tarquinius Superbus iterum rerum potiretur, consulatus coepit et pro uno rege duo consules creati sunt: ita, si unus malusesse voluisset, alter eum, habens potestatem similem, coërcuisset. Et placuit ne imperium longius quam annuum haberent, ne per diuturnitatem potestatis insolentiores fierent, sed ut civiles semper essent, cum se post annum scirent futuros esse […]

Inconvenienti delle votazioni a scrutinio segreto

C. Plinius Maesio Maximo suo s(alutem). Scripseram tibi verendum esse, ne ex tacitis suffragiis vitium aliquod exsisteret. Factum est; proximis comitiis in quibusdam tabellis multa iocularia atque etiam foeda dictu, in una vero pro candidatorum nominibus – quis hoc putet? – suffragatorum nomina inventa sunt. Excanduit senatus magnoque clamore ei qui scripsisset principis iram est […]

Un'autentica amicizia è eterna

Mihi quidem Scipio, quamquam est subito ereptus, vivit tamen semperque vivet: virtutem enim amavi illius viri, quae exstincta non est; nec mihi soli versatur ante oculos, qui illam semper in manibus habui, sed etiam posteris erit clara et insignis. Nemo umquam animo aut spe maiora suscipiet, qui sibi non illius memoriam atque imaginem proponendam putet. […]