De Bello Civili

Il diario di Cesare sulla

Guerra civile

Libro 1 - Par. 8

Cognita militum voluntate Ariminum cum ea legione proficiscitur ibique tribunos plebis, qui ad eum profugerant, convenit; reliquas legiones ex hibernis evocat et subsequi iubet. Eo L. Caesar adulescens venit, cuius pater Caesaris erat legatus. Is reliquo sermone confecto, cuius rei causa venerat, habere se a Pompeio ad eum privati officii mandata demonstrat: velle Pompeium se […]

Libro 3, Paragrafo 92

Inter duas acies tantum erat relictum spatii, ut satis esset ad concursum utriusque exercitus. Sed Pompeius suis praedixerat, ut Caesaris impetum exciperent neve se loco moverent aciemque eius distrahi paterentur; idque admonitu C. Triarii fecisse dicebatur, ut primus incursus visque militum infringeretur aciesque distenderetur, atque in suis ordinibus dispositi dispersos adorirentur; leviusque casura pila sperabat […]

Libro 1 - Paragrafi da 66 a 70

Paragrafo 66 Media circiter nocte eis qui aquandi causa longius a castris processerant ab equitibus correptis fit ab his certior Caesar duces adversariorum silentio copias castris educere. Quo cognito signum dari iubet et vasa militari more conclamari. Illi exaudito clamore veriti ne noctu impediti sub onere confligere cogerentur aut ne ab equitatu Caesaris in angustius […]

Libro 3 - Paragrafi da 6 a 10

Paragrafo 6 Caesar ut Brundisium venit contionatus apud milites quoniam prope ad finem laborum ac periculorum esset perventum aequo animo mancipia atque impedimenta in Italia relinquerent ipsi expediti naves conscenderent quo maior numerus militum posset imponi omniaque ex victoria et ex sua liberalitate sperarent conclamantibus omnibus imperaret quod vellet quodcumque imperavisset se aequo animo esse […]

Libro 3 - Paragrafo 86

Pompeius quoque ut postea cognitum est suorum omnium hortatu statuerat proelio decertare. Namque etiam in consilio superioribus diebus dixerat priusquam concurrerent acies fore uti exercitus Caesaris pelleretur. Id cum essent plerique admirati “scio me” inquit “paene incredibilem rem polliceri; sed rationem consilii mei accipite quo firmiore animo in proelium prodeatis. Persuasi equitibus nostris (idque mihi […]

Libro 1 - Par. 9

Quae res etsi nihil ad levandas iniurias pertinere videbantur, tamen idoneos nactus homines, per quos ea, quae vellet, ad eum perferrentur, petit ab utroque, quoniam Pompei mandata ad se detulerint, ne graventur sua quoque ad eum postulata deferre, si parvo labore magnas controversias tollere atque omnem Italiam metu liberare possint. Sibi semper primam rei publicae […]

Libro 3 - Par. 1

Dictatore habente comitia Caesare consules creantur Iulius Caesar et P. Servilius: is enim erat annus, quo per leges ei consulem fieri liceret. His rebus confectis, cum fides tota Italia esset angustior neque creditae pecuniae solverentur, constituit, ut arbitri darentur; per eos fierent aestimationes possessionum et rerum, quanti quaeque earum ante bellum fuisset, atque hac creditoribus […]

Libro 1 - Paragrafi da 71 a 75

Paragrafo 71 Erat occasio bene gerendae rei. Neque vero id Caesarem fugiebat tanto sub oculis accepto detrimento perterritum exercitum sustinere non posse praesertim circumdatum undique equitatu cum in loco aequo atque aperto confligeretur; idque ex omnibus partibus ab eo flagitabatur. Concurrebant legati centuriones tribunique militum: ne dubitaret proelium committere; omnium esse militum paratissimos animos. Afranianos […]

Libro 3 - Paragrafi da 11 a 15

Paragrafo 11 Vibullius eitus Corcyrae non minus necessarium esse existimavit de repentino adventu Caesaris Pompeium fieri certiorem uti ad id consilium capere posset antequam de mandatis agi inciperetur atque ideo continuato nocte ac die itinere atque omnibus oppidis mutatis ad celeritatem iumentis ad Pompeium contendit ut adesse Caesarem nuntiaret. Pompeius erat eo tempore in Candavia […]

Libro 3 - Paragrafo 87

Hunc Labienus excepit et cum Caesaris copias despiceret Pompei consilium summis laudibus efferret ” noli” inquit “existimare Pompei hunc esse exercitum qui Galliam Germaniamque devicerit. Omnibus interfui proeliis neque temere incognitam rem pronuntio. Perexigua pars illius exercitus superest; magna pars deperiit quod accidere tot proeliis fuit necesse multos autumni pestilentia in Italia consumpsit multi domum […]