Igino

Igino, biografia e opere

Igino fu uno crittore latino vissuto tra il I secolo a.C. e il I secolo d.C. Nativo della Spagna (o di Alessandria d’Egitto), fu affrancato da Augusto che lo nominò bibliotecario al palazzo imperiale. Ebbe interessi vastissimi tanto da contendere a Verrio Flacco il primato dell’erudizione della sua età.

Opere di Igino

Le sue numerosissime opere, storiche, geografiche, religiose (De vita rebusque illustrium virorum, De origine et situ urbium Italicarum, De dis Penatibus, ecc.), oltre un commento a Virgilio, sono tutte perdute. Sotto il suo nome ci sono anche pervenuti un trattato, De astronomia e una raccolta di 277 favole, vero manuale di mitologia, che alcuni attribuiscono a un Igino, detto l’Astronomo, vissuto in età più tarda (sec. II).

Prometeo

[1] Homines antea ab immortalibus ignem petebant, neque in perpetuum servare sciebat; quod postea Prometheus in ferula detulit in terras, hominibusque monstravit quomodo cinere obrutum servarent. [2] Ob hanc rem Mercurius Iovis iussu deligavit eum in monte Caucaso ad saxum clavis ferreis, et aquilam apposuit quae cor eius exesset; quantum die ederat, tantum nocte crescebat. […]

La morte di Achille

Achilles victoria elatus ad urbem ipsam adire ausus est. Cum iam portas refringere incepissent Apollo ei infestus occurrit. “Noli longius prodire ne quis immortalium te perdat”. At ille:”Cur Troianis auxilium tulisti? Ad superorum sede redi ne manus tibi inferam quamquam deus es”. Quae cum dixisset pedem rettulit et Troianorum eos quos fors ei obtulerat aggressus […]

Pandora

[1] Prometheus Iapeti filius primus homines ex luto finxit. [2] Postea Vulcanus Iovi iussu ex luto mulieris effigiem fecit, cui Minerva animam dedit, ceterique dii alius aliud donum dederunt. Ob id eam Pandoram nominarunt. [3] Ea data in coniugium Epimetheo Promethei fratri; inde est nata Pyrrha, quae mortalis dicitur prima esse creata.

Deucalione e Pirra

[1] Cum cataclysmus, quod nos diluvium ducimus, factus est, omne genus humanum interiit, praeter Deucalionem et pyrrham, qui in montem Aetanam, qui altissimus in Sicilia esse dicitur, fugerunt. [2] Hi propter solitudinem cum vivere non possent, petierunt ab love, ut aut homines daret, aut eos pari calamitate afficeret. [3] Tum Iuppiter iussit eos lapides post […]

Metamorfosi di Scilla

Minos,Cretensium rex,cum copiis suis litora Argolidis.antiquae Graeciae regionis,vastavit et urbem Megaram obsidione circumdedit.Megarensium potestatem detinebat tum Nisus:ille in capite,inter canos capillos,crinem purpureum habebat,pignus perpetuitatis regni sui.Nam antiquo tempore apollinis oraculum promiserat,donec in capite crinis mansisset,eum regnum esse servaturum.Scylla autem,Nisi filia,Minoem cum vidit hostium regem sub moeniis pugnantem contra cives suos,immoderato amore statim flagravit:tandem non dubitavit […]

Palamede

Ulixes,quod Palamedis Nauplii dolo erat deceptus, in dies machinabatur quomodo eum interficeret. Tandem inito consilio ad agamemnonem militem suum misit qui diceret ei in quiete vidisse ut castra uno die moverentur. Id Agamemnon verum e existimans castra uno die imperat moveri; Ulixes autem clam noctu magnim pondus auri, ubi tabernaculum Palamedis fuerat, obruit, item epistulam […]

La dea Cura di Igino

Cura,cum quendam fluvium transiret, vidit cretosum lutum: id sustulit cogitabunda et coepit fingere hominem. Dum deliberat secum quidnam fecisset, intervenit Iuppiter. Rogat eum Cura ut ei daret spiritum, quod facile ab Iove impetravit. Cui cum vellet Cura nomen suum imponere, Iuppiter prohibuit et suum nomen ei dandum esse dixit. Cum de nomine Cura et Iuppiter […]

Inutile astuzia di Ulisse

Agamennon et Menelaus, Atreii filii, cum ad Troiam oppugnandam coniuratos duces ducerent, in insulam Ithacam ad Ulixem, Laertis filium, venerunt, cui erat responsum, si ad Troiam ivisset, post vicesimum annum, solum, sociis perditis, patriam revisurum esse. Itaque, cum sciret ad se oratores venturos esse, insaniam simulans, pileum sumpsit et equum cum bove iunxit ad aratrum. […]

Ulisse e Palamede

Agamemnon et menelaus, Atrei filii, qui ad Troiae oppugnationem coniuratos duces ducebant, in insulam Ithacam ad Ulixem, Laertis filium, venerunt, cui oraculum praedixerat:<>. tum Ulixes, quod de oppugnatione desistere statuerat, ducum legationem timebat, qui em ad bellum ducere cupiebant. Itaque , insaniam simulans, pileum sumpsit et equum cum bove iunxit aratro. sed palamedes simulationem animadvertens […]