Pro Caelio

Opera di Cicerone.

Pro Caelio, 25

Animadverti enim, iudices, audiri a vobis meum familiarem, L. Herennium, perattente. In quo etsi magna ex parte ingenio eius et dicendi genere quodam tenebamini, tamen non numquam verebar, ne illa subtiliter ad criminandum inducta oratio ad animos vestros sensim ac leniter accederet. Dixit enim multa de luxurie, multa de libidine, multa de vitiis iuventutis, multa […]

Paragrafo 1

Si quis iudices forte nunc adsit ignarus legum iudiciorum consuetudinis nostrae miretur profecto quae sit tanta atrocitas huiusce causae quod diebus festis ludisque publicis omnibus forensibus negotiis intermissis unum hoc iudicium exerceatur nec dubitet quin tanti facinoris reus arguatur ut eo neglecto civitas stare non possit; idem cum audiat esse legem quae de seditiosis consceleratisque […]

Paragrafo 17

Nam quod aes alienum obiectum est sumptus reprehensi tabulae flagitatae videte quam pauca respondeam. Tabulas qui in patris potestate est nullas conficit. Versuram numquam omnino fecit ullam. Sumptus unius generis obiectus est habitationis; triginta milibus dixistis eum habitare. Nunc demum intellego P. Clodi insulam esse venalem cuius hic in aediculis habitat decem ut opinor milibus. […]

Paragrafo 33

Sed tamen ex ipsa quaeram prius utrum me secum severe et graviter et prisce agere malit an remisse et leniter et urbane. Si illo austero more ac modo aliquis mihi ab inferis excitandus est ex barbatis illis non hac barbula qua ista delectatur sed illa horrida quam in statuis antiquis atque imaginibus videmus qui obiurget […]

Paragrafo 49

Si quae non nupta mulier domum suam patefecerit omnium cupiditati palamque sese in meretricia vita collocarit virorum alienissimorum conviviis uti instituerit si hoc in urbe si in hortis si in Baiarum illa celebritate faciat si denique ita sese gerat non incessu solum sed ornatu atque comitatu non flagrantia oculorum non libertate sermonum sed etiam complexu […]

Paragrafo 65

Potueruntne magis tempore prosilire quam cum Licinius venisset cum in manu teneret veneni pyxidem? Quae cum iam erat tradita servis si evasissent subito ex balneis mulieris amici Liciniumque comprehendissent imploraret hominum fidem atque a se illam pyxidem traditam pernegaret. Quem quo modo illi reprehenderent? vidisse se dicerent? Primum ad se revocarent maximi facinoris crimen; deinde […]

Pro Caelio, 26

Ac prima pars fuit illa, quae me minus movebat, fuisse meo necessario Bestiae Caelium familiarem, cenasse apud eum, ventitasse domum, studuisse praeturae. Non me haec movent; quae perspicue falsa sunt; etenim eos una cenasse dixit, qui aut absunt, aut quibus necesse est idem dicere. Neque vero illud me commovet, quod sibi in Lupercis sodalem esse […]

Paragrafo 2

Etenim si attendere diligenter existimare vere de omni hac causa volueritis sic constituetis iudices nec descensurum quemquam ad hanc accusationem fuisse cui utrum vellet liceret nec cum descendisset quicquam habiturum spei fuisse nisi alicuius intolerabili libidine et nimis acerbo odio niteretur. Sed ego Atratino humanissimo atque optimo adulescenti meo necessario ignosco qui habet excusationem vel […]

Paragrafo 18

Reprehendistis a patre quod semigrarit. Quod quidem iam in hac aetate minime reprehendendum est. Qui cum et ex publica causa iam esset mihi quidem molestam sibi tamen gloriosam victoriam consecutus et per aetatem magistratus petere posset non modo permittente patre sed etiam suadente ab eo semigravit et cum domus patris a foro longe abesset quo […]

Pro Caelio - Paragrafo 34

Qui profecto si exstiterit sic aget ac sic loquetur: “Mulier quid tibi cum Caelio quid cum homine adulescentulo quid cum alieno? Cur aut tam familiaris huic fuisti ut aurum commodares aut tam inimica ut venenum timeres? Non patrem tuum videras non patruum non avum non proavum non abavum non atavum audieras consules fuisse; non denique […]