Pro Caelio

Opera di Cicerone.

Pro Caelio, 41

Itaque alii voluptatis causa omnia sapientes facere dixerunt, neque ab hac orationis turpitudine eruditi homines refugerunt: alii cum voluptate dignitatem coniungendam putaverunt. ut res maxime inter se repugnantes dicendi facultate coniungerent; illud unum derectum iter ad laudem cum labore qui probaverunt, prope soli iam in scholis sunt relicti. Multa enim nobis blandimenta natura ipsa genuit, […]

Paragrafo 12

At studuit Catilinae cum iam aliquot annos esset in foro Caelius; et multi hoc idem ex omni ordine atque ex omni aetate fecerunt. Habuit enim ille sicuti meminisse vos arbitror permulta maximarum non expressa signa sed adumbrata linea menta virtutum. Utebatur hominibus improbis multis; et quidem optimis se viris deditum esse simulabat. Erant apud illum […]

Pararafo 28

Equidem multos et vidi in hac civitate et audivi non modo qui primoribus labris gustassent genus hoc vitae et extremis ut dicitur digitis attigissent sed qui totam adulescentiam voluptatibus dedissent emersisse aliquando et se ad frugem bonam ut dicitur recepisse gravesque homines atque illustres fuisse. Datur enim concessu omnium huic aliqui ludus aetati et ipsa […]

Paragrafo 44

At vero in M. Caelio (dicam enim iam confidentius de studiis eius honestis quoniam audeo quaedam fretus vestra sapientia libere confiteri) nulla luxuries reperietur nulli sumptus nullum aes alienum nulla conviviorum ac lustrorum libido: quod quidem vitium ventris et gurgitis non modo non minuit aetas hominibus sed etiam auget. Amores autem et hae deliciae quae […]

Paragrafo 60

Quem quidem virum si nulla vis repentini sceleris sustulisset quonam modo ille furenti fratri suo consularis restitisset qui consul incipientem furere atque tonantem sua se manu interfecturum audiente senatu dixerit? Ex hac igitur domo progressa ista mulier de veneni celeritate dicere audebit? Nonne ipsam domum metuet ne quam vocem eiciat non parietes conscios non noctem […]

Paragrafo 76

Atque ut iste interpositus sermo deliciarum desidiaeque moreretur (fecit me invito mehercule et multum repugnante sed tamen fecit) nomen amici mei de ambitu detulit; quem absolutum insequitur revocat; nemini nostrum obtemperat est violentior quam vellem. Sed ego non loquor de sapientia quae non cadit in hanc aetatem; de impetu animi loquor de cupiditate vincendi de […]

Pro Caelio, 42

Quam ob rem si quem forte inveneritis, qui aspernetur oculis pulchritudinem rerum, non odore ullo, non tactu, non sapore capiatur, excludat auribus omnem suavitatem, huic homini ego fortasse et pauci deos propitios, plerique autem iratos putabunt. Ergo haec deserta via et inculta atque interclusa iam frondibus et virgultis relinquatur; detur aliquid aetati; sit adulescentia liberior; […]

Paragrafo 13

Quis clarioribus viris quodam tempore iucundior quis turpioribus coniunctior? quis civis meliorum partium aliquando quis taetrior hostis huic civitati? quis in voluptatibus inquinatior quis in laboribus patientior? quis in rapacitate avarior quis in largitione effusior? Illa vero iudices in illo homine mirabilia fuerunt comprehendere multos amicitia tueri obsequio cum omnibus communicare quod habebat servire temporibus […]

Paragrafo 29

Sed tu mihi videbare ex communi infamia iuventutis aliquam invidiam Caelio velle conflare; itaque omne illud silentium quod est orationi tributum tuae fuit ob eam causam quod uno reo proposito de multorum vitiis cogitabamus. Facile est accusare luxuriem. Dies iam me deficiat si quae dici in eam sententiam possunt coner expromere; de corruptelis de adulteriis […]

Paragrafo 45

Audistis cum pro se diceret audistis antea cum accusaret (defendendi haec causa non gloriandi eloquor); genus orationis facultatem copiam sententiarum atque verborum quae vestra prudentia est perspexistis; atque in eo non solum ingenium elucere eius videbatis quod saepe etiamsi industria non alitur valet tamen ipsum suis viribus sed inerat nisi me propter benevolentiam forte fallebat […]