Verrinae di Marco Tullio Cicerone

Libro 1, Par. 1

Versione Tradotta dal Verrinae: Libro 1 Paragrafo 1 Quod erat optandum maxime, iudices, et quod unum ad invidiam vestri ordinis infamiamque iudiciorum sedandam maxime pertinebat, id non humano consilio, sed prope divinitus datum atque oblatum vobis summo rei publicae tempore videtur. Inveteravit enim iam opinio perniciosa rei publicae, vobisque periculosa, quae non modo apud populum […]

Libro 5, Paragrafo 29

Aestas summa esse coeperat tempus quod omnes Siciliae semper praetores in itineribus consumere consuerunt proterea quod tum putant obeundam esse maxime provinciam cum in areis frumenta sunt: tum inquam cum concursant ceteri praetores iste novo quodam genere imperator pulcherrimo Syracusarum loco stativa sibi castra faciebat.

Libro 5, Par. 28

Quo loco non mihi praetermittenda videtur praeclari imperatoris egregia ac singularis diligentia. Nam scitote oppidum esse in Sicilia nullum ex iis oppidis in quibus consistere praetores et conventum agere soleant, quo in oppido non isti ex aliqua familia non ignobili delecta ad libidinem mulier esset. Itaque non nullae ex eo numero in convivium adhibebantur palam; […]

Libro 5, Paragrafo 30

Nam in ipso aditu atque ore portus ubi primum ex alto sinus ab litore ad urbem inflectitur tabernacula carbaseis intenta velis conlocabat. Huc ex illa domo praetoria quae regis Hieronis fuit sic emigrabat ut eum per illos dies nemo extra illum locum videre posset. In eum autem ipsum locum aditus erat nemini nisi qui aut […]

Libro 4, Par. 1

Venio nunc ad istius, quem ad modum ipse appellat, studium, ut amici eius, morbum et insaniam, ut Siculi, latrocinium; ego quo nomine appellem nescio; rem vobis proponam, vos eam suo non nominis pondere penditote. Genus ipsum prius cognoscite, iudices; deinde fortasse non magno opere quaeretis quo id nomine appellandum putetis. Nego in Sicilia tota, tam […]

Il saccheggio del tempio di Minerva

Aedis Minervae est in Insula, de qua ante dixi; quam Marcellus non attigit, quam plenam atque ornatam reliquit; quae ab isto sic spoliata atque direpta est, non ut ab hoste aliquo, qui tamen in bello religionem et consuetudinis iura retineret, sed ut a barbaris praedonibus vexata esse videatur. Pugna erat equestris Agathocli regis in tabulis […]

Libro 4, Par. 2

Magnum videor dicere: attendite etiam quem ad modum dicam. Non enim verbi neque criminis augendi causa complector omnia: cum dico nihil istum eius modi rerum in tota provincia reliquisse, Latine me scitote, non accusatorie loqui. Etiam planius: nihil in aedibus cuiusquam, ne in quidem, nihil in locis communibus, ne in fanis quidem, nihil apud Siculum, […]

Sacrilegio di Verre

Sacrarium Cereris est apud Catinenses, quod Siculi colunt eadem religione qua Romae, qua in ceteris locis, qua prope in toto orbe terratum. In eo sacrario intimo signum fuit Cereris perantiquum, quod viri ne esse quidem sciebant. Aditus enim in id sacrarium non est( è permesso) viris : sacra per mulieres ac virgines confici solent. Hoc […]

Libro 5, Par. 43

Rem navalem primum ita dico esse administratam, non uti provincia defenderetur, sed uti classis nomine pecunia quaereretur. Superiorum praetorum consuetudo cum haec fuisset, ut naves civitatibus certusque numerus nautarum militumque imperaretur, maximae et locupletissimae civitati Mamertinae nihil horum imperavisti. Ob hanc rem quid tibi Mamertini clam pecuniae dederint, post, si videbitur, ex ipsorum litteris testibusque […]

Verre inganna e deruba Antioco

Reges Syriae, regis Antiochi filii pueri, Romae nuper fuerunt, ut de rebus imperii sui cum senatu agerent. Eorum alter, qui Antiochus vocatur, iter per Siciliam facere vo-luit atque venit in urbem Syracusas, in qua Verres praetor erat. Statim regem ad ce-nam Verres vocavit. Exornat ample magnificeque triclinium; exponit ea, quibus abundabat, plurima et pulcherrima vasa […]