De Legibus

Opera

di Cicerone.

Libro 2, Paragrafo 69

Habetis igitur explicatum omnem ut arbitror religionum locum. Quintus: Nos vero frater et copiose quidem; sed perge cetera. Marcus: Pergam equidem et quoniam libitum est vobis me ad haec inpellere hodierno sermone conficiam spero hoc praesertim die; video enim Platonem idem fecisse omnemque orationem eius de legibus peroratam esse uno aestivo die. Sic igitur faciam […]

Libro 3, Paragrafo 16

Quare nec ephori Lacedaemone sine causa a Theopompo oppositi regibus nec apud nos consulibus tribuni. Nam illud quidem ipsum quod in iure positum est habet consul ut ei reliqui magistratus omnes pareant excepto tribuno qui post exstitit ne id quod fuerat esset. Hoc enim primum minuit consulare ius quod exstitit ipse qui eo non teneretur […]

Libro 3, Paragrafo 32

Idque haud paulo est verius quam quod Platoni nostro placet. Qui musicorum cantibus ait mutatis mutari civitatum status: ego autem nobilium vita victuque mutato mores mutari civitatum puto. Quo perniciosius de re publica merentur vitiosi principes quod non solum vitia concipiunt ipsi sed ea infundunt in civitatem neque solum obsunt quod ipsi corrumpuntur sed etiam […]

Libro 3, Paragrafo 48

Atticus: Quid? De iure populi Romani quem ad modum instituisti dicendum nihil putas? Marcus:: Quid tandem hoc loco est quod requiras? Atticus: Egone? Quod ignorari ab iis qui in re publica versantur turpissimum puto. Nam ut modo a te dictum est leges a librariis peti sic animadverto rosque in magistratibus ignoratione iuris sui tantum sapere […]

Libro 1, Paragrafo 1

Atticvs: Lucus quidem ille et haec Arpinatium quercus agnoscitur saepe a me lectus in Mario: si enim manet illa quercus haec est profecto; etenim est sane uetus. Qvintvs: Manet uero Attice noster et semper manebit: sata est enim ingenio. Nullius autem agricolae cultu stirps tam diuturna quam poetae uersu seminari potest. Atticvs: Quo tandem modo […]

Libro 1, Paragrafo 18

Qvintvs: Alte uero et ut oportet a capite frater repetis quod quaerimus et qui aliter ius ciuile tradunt non tam iustitiae quam litigandi tradunt uias. Marcvs: Non ita est Quinte ac potius ignoratio iuris litigiosa est quam scientia. Sed hoc posterius: nunc iuris principia uideamus. Igitur doctissimis uiris proficisci placuit a lege haud scio an […]

Libro 1, Paragrafo 35

Qvintvs: Tu uero iam perpauca scilicet. Ex his enim quae dixisti Attico uidetur mihi quidem certe ex natura ortum esse ius. Atticvs: An mihi aliter uideri possit cum haec iam perfecta sint primum quasi muneribus deorum nos esse instructos et ornatos secundo autem loco unam esse hominum inter ipsos uiuendi parem communemque rationem deinde omnes […]

Libro 1, Paragrafo 53

Atticvs: Qui istuc fieri potest L. Gellio mortuo? Marcvs: Quid tandem id ad rem? Atticvs: Quia me Athenis audire ex Phaedro meo memini Gellium familiarem tuum quom pro consule ex praetura in Graeciam uenisset que Athenis philosophos qui tum erant in locum unum conuocasse ipsisque magno opere auctorem fuisse ut aliquando controuersiarum aliquem facerent modum. […]

Libro 2, Paragrafo 6

Atticus: Recte igitur Magnus ille noster me audiente posuit in iudicio quom pro Ampio tecum simul diceret rem publicam nostram iustissimas huic municipio gratias agere posse quod ex eo duo sui conservatores exstitissent ut iam videar adduci hanc quoque quae te procrearit esse patriam tuam. Sed ventum in insulam est. Hac vero nihil est amoenius. […]

Libro 2, Paragrafo 22

‘Sacrum commissum quod neque expiari poterit impie commissum esto; quod expiari poterit publici sacerdotes expianto.’ ‘Loedis publicis quod sive curriculo et certatione corporum cantu et fidibus et tibiis fiat popularem laetitiam moderanto eamque cum divum honore iungunto.’ ‘Ex patriis ritibus optuma colunto.ë ‘Praeter Idaeae Matris famulos eosque iustis diebus ne quis stipem cogito.’ ‘Sacrum sacrove […]