De Legibus

Opera

di Cicerone.

Libro 2, Paragrafo 62

honoratorum virorum laudes in contione memorentur easque etiam cantus ad tibicinem prosequatur cui nomen neniae quo vocabulo etiam Graecos cantus lugubres nominantur. Atticus: : Gaudeo nostra iura ad naturam accommodari maiorumque sapientia admodum delector. Sed requiro ut ceteri sumptus sic etiam sepulcrorum modum. Marcus : Recte requiris. Quos enim ad sumptus progressa iam ista res […]

Libro 3, Paragrafo 9

‘Eundem magistratum ni interfuerint decem anni ne quis capito. Aevitatem annali lege servanto.’ ‘Ast quando duellum gravius discordiaeve civium escunt oenus ne amplius sex menses si senatus creverit idem iuris quod duo consules teneto isque ave sinistra dictus populi magister esto. Equitatumque qui regat habeto pari iure cum eo quicumque erit iuris disceptator. Reliqui magistratus […]

Libro 3, Paragrafo 25

Quam ob rem aut exigendi reges non fuerunt aut plebi re non verbo danda libertas. Quae tamen sic data est ut multis praeclarissimis adduceretur ut auctoritati principum cederet. Nostra autem causa quae optume et dulcissume frater incidit in tribuniciam potestatem nihil habuit contentionis cum tribunatu. Non enim plebes incitata nostris rebus invidit sed vincula soluta […]

Libro 3, Paragrafo 41

Quodque addit ‘causas populi teneto est senatori necessarium nosse rem publicam — idque late patet: quid habeat militum quid valeat aerario quos socios res publica habeat quos amicos quos stipendiarios qua quisque sit lege condicione foedere — tenere consuetudinem decernendi nosse exempla maiorum. Videtis iam genus hoc omne scientiae diligentiae memoriae sine quo paratus esse […]

Libro 1, Paragrafo 11

Atticvs: Atqui uereor ne istam causam nemo noscat tibique semper dicendum sit et eo magis quod te ipse mutasti et aliud dicendi instituisti genus ut quem ad modum Roscius familiaris tuus in senectute numeros in cantu cecinerat ipsasque tardiores fecerat tibias sic tu a contionibus quibus summis uti solebas cotidie relaxes aliquid ut iam oratio […]

Libro 1, Paragrafo 28

Atticvs: Di immortales quam tu longe iuris principia repetis! atque ita ut ego non modo ad illa non properem quae exspectabam a te de iure ciuili sed facile patiar te hunc diem uel totum in isto sermone consumere. Sunt enim haec maiora quae aliorum causa fortasse conplecteris quam ipsa illa quorum haec causa praeparantur. Marcvs: […]

Libro 1, Paragrafo 44

Quodsi tanta potestas est stultorum sententiis atque iussis ut eorum suffragiis rerum natura uertatur cur non sanciunt ut quae mala perniciosaque sunt habeantur pro bonis et salutaribus? Aut cum ius ex iniuria lex facere possit bonum eadem facere non possit ex malo? Atqui nos legem bonam a mala nulla alia nisi natura norma diuidere possumus. […]

Libro 1, Paragrafo 62

Atque haec omnia quasi saepimento aliquo uallabit disserendi ratione ueri et falsi iudicandi scientia et arte quadam intellegendi quid quamque rem sequatur et quid sit quoique contrarium. Quomque se ad ciuilem societatem natum senserit non solum illa subtili disputatione sibi utendum putabit sed etiam fusa latius perpetua oratione qua regat populos qua stabiliat leges qua […]

Libro 2, Paragrafo 15

Quintus: Quid quod Zaleucum istum negat ullum fuisse Timaeus? Marcus: At Theophrastus auctor haud deterior mea quidem sententia — meliorem multi nominant — commemorant vero ipsius cives nostri clientes Locri. Sed sive fuit sive non fuit nihil ad rem: loquimur quod traditum est. Sit igitur hoc iam a principio persuasum civibus dominos esse omnium rerum […]

Libro 2, Paragrafo 31

Maximum autem et praestantissimum in re publica ius est augurum cum auctoritate coniunctum neque vero hoc quia sum ipse augur ita sentio sed quia sic existimari nos est necesse. Quid enim maius est si de iure quaerimus quam posse a summis imperiis et summis potestatibus comitiatus et concilia vel instituta dimittere vel habita rescindere? Quid […]