De Divinatione di Marco Tullio Cicerone

Opera filosofica di Cicerone

Libro 1, Par. da 31 a 35

Paragrafo 31 Neque enim illud verbum temere consuetudo adprobavisset si ea res nulla esset omnino: “praesagibat animus frustra me ire cum exirem domo.” Sagire enim sentire acute est; ex quo sagae anus quia multa scire volunt et sagaces dicti canes. Is igitur qui ante sagit quam oblata res est dicitur praesagire id est futura ante […]

Libro 2, Par. da 56 a 60

Paragrafo 56 115 Sed iam ad te venio “o sancte Apollo qui umbilicum certum terrarum obsides unde superstitiosa primum saeva evasit vox fera.” Tuis enim oraclis Chrysippus totum volumen implevit partim falsis ut ego opinor partim casu veris ut fit in omni oratione saepissime partim flexiloquis et obscuris ut interpres egeat interprete et sors ipsa […]

Libro 1, Par. da 36 a 40

Paragrafo 36 Fiunt certae divinationum coniecturae a peritis. Midae illi Phrygi cum puer esset dormienti formicae in os tritici grana congesserunt. Divitissumum fore praedictum est; quod evenit. At Platoni cum in cunis parvulo dormienti apes in labellis consedissent responsum est singolari illum suavitate orationis fore: ita futura eloquente provisa in infante est. 79 Quid? amores […]

Libro 2, Par. da 61 a 65

Paragrafo 61 126 Illud etiam requiro cur si deus ista visa nobis providendi causa dat non vigilantibus potius det quam dormientibus. Sive enim externus et adventicius pulsus animos dormientium commovet sive per se ipsi animi moventur sive quae causa alia est cur secundum quietem aliquid videre audire agere videamur eadem causa vigilantibus esse poterat; idque […]

Libro 1, Par. da 41 a 45

Paragrafo 41 90 Eaque divinationum ratio ne in barbaris quidem gentibus neglecta est siquidem et in Gallia Druidae sunt e quibus ipse Divitiacum Haeduum hospitem tuum laudatoremque cognovi qui et naturae rationem quam fisiologi/an Graeci appellant notam esse sibi profitebatur et partim auguriis partim coniectura quae essent futura dicebat et in Persis augurantur et divinant […]

Libro 2, Par. da 66 a 72

Paragrafo 66 Ad aperta et clara veniamus quale est de illo interfecto a copone Megaris quale de Simonide qui ab eo quem humarat vetitus est navigare quale etiam de Alexandro quod a te praeteritum esse miror. Qui cum Ptolomaeus familiari eius in proelio telo venenato ictus esset eoque vulnere summo cum dolore moreretur Alexander adsidens […]

Libro 1, Par. da 46 a 50

Paragrafo 46 Atque ego exempla ominum nota proferam. L. Paulus consul iterum cum ei bellum ut cum rege Perse gereret obtigisset ut ea ipsa die domum ad vesperum rediit filiolam suam Tertiam quae tum erat admodum parva osculans animadvertit tristiculam. “Quid est” inquit “mea Tertia? quid tristis es?” “Mi pater” inquit “Persa periit.” Tum ille […]

Libro 1, Paragrafo 1

Vetus opinio est iam usque ab heroicis ducta temporibus eaque et populi Romani et omnium gentium firmata consensu versari quandam inter homines divinationem quam Graeci mantikh/n appellant id est praesensionem et scientiam rerum futurarum. Magnifica quaedam res et salutaris si modo est ulla quaque proxime ad deorum vim natura mortalis possit accedere. Itaque ut alia […]

Libro 1, Par. da 51 a 55

Paragrafo 51 Atque haec quidem vatium ratio est nec dissimilis sane somniorum. Nam quae vigilantibus accidunt vatibus eadem nobis dormientibus. Viget enim animus in somnis liber ab sensibus omnique impeditone curarum iacente et mortuo paene corpore. Qui quia vixit ab omni aeternitate versatusque est cum innumerabilibus animis omnia quae in natura rerum sunt videt si […]

Libro 1, Paragrafo 2

Nec unum genus est divinationis publice privatimque celebratum. Nam ut omittam ceteros populos noster quam multa genera complexus est! Principio huius urbis parens Romulus non solum auspicato urbem condidisse sed ipse etiam optumus augur fuisse traditur. Deinde auguribus et reliqui reges usi et exactis regibus nihil publice sine auspiciis nec domi nec militiae gerebatur. Cumque […]