Lingua Viva 1

Versioni dal libro Lingua Viva 1.

Elogio dell'Italia Antica

Italiae incolae plerumque agricolae et nautae sunt. Agricultura paeninsulae incolis cara est: agricolarum vita parsimoniae et diligentiae magistra est: ita agricolae Italiam ditant. In paeninsula multae atque clarae Graecae coloniae sunt: interdum enim Italia Magna Graecia appellatur. Italiae orae, praecipue Siciliae et Sardiniae insularum, sunt terrae uvarum, olearum castanearumque, rosarum violarumque. Poetarum litterarumque Romae atque […]

Dio crea l'uomo e la donna

Deus primum virum fingit limo terrae; dat illi animam vivam; facit illum consimilem Sibi, et nominat eum Adamum. Deinde immittit somnum in Adamum et illi detrahit unam costam. Ea format feminam, et eam dat sociam Adamo, sicque instituit matrimonium. Nomen primae feminae erat Eva. Postea Deus ponebat Adamum cum Eva in horto amoeno, qui appellabatur […]

I Germani

Romani Germanorum terram asperam et foedam appellaverunt. Vero Germanorum terra amoena non erat: magnae et atrae erant silvae, horrida loca inculta, parum frugiferi agri, incertum caelum propter crebras nubes et asperos ventos. Germaniae incolae alti erat, caeruleos oculos et flavos capillos habebant. In parvis casis homines habitabant cum uxoribus liberisque; casae non saxo sed ligno […]

Il cervo alla fonte

Ad fontem cervus, postquam biberat, restitit et in liquore vidit imaginem suam. Dum laudat ramosa cornua crurumque nimiam tenuitatem vituperat, subito venatores cum canibus perveniunt et timidum animal terretur. Cervus per agros fugit et canes elusit. Silva tum illum excepit: sed arborum rami longa cornua retinent et cervum impediunt. Mox a saevis canibus miserum animal […]

La più bella tra le isole

Plurimarum insularum, quas Mediterraneum mare alluit, maxima et uberrima certe Sicilia est. Insula formam triquetram habet. Plena litora pulcherrimarum villarum, crebrarum aedium, veterum templorum sunt. Aetnae cacumen inter candidissimas nives fumat. Nulla pars fertilior est Aetnaeis collibus, clarissimis vineis, oleis et omni genere pomorum. Caelum purius ac mitius est quam in ceteris Italiae regionibus; plurimi […]

La reggia di Trimalcione

Super limen Trimalchionis domi cavea pendebat aurea in qua pica omnes qui intrabant salutabat. Non longe ob ostiarii cella canis ingens, qui catena vinciebatur, in pariete erat pictus superque scriptum erat: CAVE CANEM! Notavi etiam in porticu gregem cursorum et magistrum qui iis aderat eosque exercebat. Praeterea grande armarium in angulo vidi, in cuius aedicula […]

Il cibo e le stagioni

Vide ut tempus quoque anni consideres. Hieme cibus maior sit, minus sed meracius bibatur; multum panem edes, carnem potius elixam, modice holera; semel in die cibum capies, maxime cum nimis venter adstrictus est. Eo tempore anni cura ut omnes potiones calidas bibas vel quae calorem moveant. Aestate vero et potione et cibo saepius corpus eget; […]

Annibale esorta i suoi a superare le Alpi

Cum Cartaginienses in conspectum Alpium pervenissent, magnus pavor eos invadere. Tum Hannibal, postquam contionem vocaverat, militum animos ad spem erexit. “Cur” dixit “vestra pectora semper impavida repens terror invasit? Memoria tenete totam Hispaniam a vobis occupatam esse, flumen Hiberum superatum ut nomen Romanum deleretis atque liberaretis omnes orbis terrarum gentes. Cum autem montes Pyrenaeos et […]

Chi è l'imperator più grande?

Cum Hannibal, quem Scipio apud Zamam profligaverat, ad Antiochum, Syriae regem, confugisset, senatus ad Antiochum legatos misit. Erat inter eos Scipio Africanus, qui in colloquium venit cum Hannibale eumque his verbis interrogavit: “Quem putas maximum omnium temporum imperatorem?” “Alexander – respondit ille – quia tanta virtute peritiaque pugnavit, ut parva militum manu innumerabiles exercitus vicerit”. […]

La cicala e la formica

Cicada in silva canit, formica autem semper laborat. Cicada formicam videt et bestiolae industriam vituperat: “Stulta formica, cur vitam in opera dissipas? Ego contra in umbra saepe requiesco, vitam laetam ago, curas ignoro et agricolas delecto”. At cicadae pigritia a formica contemnitur, nec cicada curat iniuriam, sed in opera perseverat. Sed autem hiems venit et […]