Pro Milone di Marco Tullio Cicerone

Paragrafo 3

Quam ob rem illa arma, centuriones, cohortes non periculum nobis, sed praesidium denuntiant; neque solum ut quieto, sed etiam ut magno animo simus hortantur; neque auxilium modo defensioni meae, verum etiam silentium pollicentur. Reliqua vero multitudo, quae quidem est civium, tota nostra est; neque eorum quisquam, quos undique intuentis, unde aliqua fori pars aspici potest, […]

Paragrafo 5

Quid enim nobis duobus iudices laboriosius quid magis sollicitum magis exercitum dici aut fingi potest qui spe amplissimorum praemiorum ad rein publicam adducti metu crudelissimorum suppliciorum carere non possumus? Equidem ceteras tempestates et procellas in illis dum taxat fluctibus contionum semper putavi Miloni esse subeundas quia semper pro bonis contra improbos senserat; in iudicio vero […]

Paragrafo 21

Non fuit ea causa iudices profecto non fuit cur sibi censeret Pompeius quaestionem ferendam; sed homo sapiens atque alta et divina quadam mente praeditus multa vidit: fuisse illum sibi inimicum familiarem Milonem; in communi omnium laetitia si etiam ipse gauderet timuit ne videretur infirmior fides reconciliatae gratiae; multa etiam alia vidit sed illud maxime quamvis […]

Paragrafo 37

Vidi enim vidi hunc ipsum Q. Hortensium lumen et ornamentum rei publicae paene interfici servorum manu cum mihi adesset: qua in turba C. Vibienus senator vir optimus cum hoc cum esset una ita est mulcatus ut vitam amiserit. Itaque quando illius postea sica illa quam a Catilina acceperat conquievit? Haec intentata nobis est; huic ego […]

Paragrafo 53

Videamus nunc (id quod caput est) locus ad insidias ille ipse ubi congressi sunt utri tandem fuerit aptior. Id vero iudices etiam dubitandum et diutius cogitandum est? Ante fundum Clodi quo in fundo propter insanas illas substructiones facile hominum mille versabantur valentium edito adversari atque excelso loco superiorem se fore putarat Milo et ob eam […]

Pargarafo 69

Vide quam sit varia vitae commutabilisque ratio quam vaga volubilisque fortuna quantae infidelitates in amicis quam ad tempus aptae simulationes quantae in periculis fugae proximorum quantae timiditates. Erit erit illud profecto tempus et inlucescet aliquando ille dies cum tu–salutaribus ut spero rebus tuis sed fortasse motu aliquo communium temporum qui quam crebro accidat experti scire […]

Paragrafo 85

Non est humano consilio ne mediocri quidem iudices deorum immortalium cura res illa perfecta. Religiones me hercule ipsae quae illam beluam cadere viderunt commosse se videntur et ius in illo suum retinuisse. Vos enim iam Albani tumuli atque luci vos inquam imploro atque obtestor; vosque Albanorum obrutae arae sacrorum populi Romani sociae et aequales quas […]

Paragrafo 101

His lacrimis non movetur Milo. Est quodam incredibili robore animi. Exsilium ibi esse putat ubi virtuti non sit locus; mortem naturae finem esse non poenam. Sed hic ea mente qua natus est. Quid vos iudices? quo tandem animo eritis? Memoriam Milonis retinebitis ipsum eicietis? et erit dignior locus in terris ullus qui hanc virtutem excipiat […]

Paragrafo 4

Quam ob rem adeste animis, iudices, et timorem si quem habetis deponite. Nam–si umquam de bonis et fortibus viris, si umquam de bene meritis civibus potestas [vobis] iudicandi fuit, si denique umquam locus amplissimorum ordinum delectis viris datus est, ut sua studia erga fortis et bonos civis, quae voltu et verbis saepe significassent, re et […]

Paragrafo 6

Quamquam in hac causa iudices T. Anni tribunatu usque omnibus pro salute rei publicae gestis ad huius Ininis defensionern non abutemur. Nisi oculis videritis insidias Miloni a Clodio factas nec deprecaturi sumus ut crimen hoc nobis propter multa praeclara in rem publicam merita condonetis nec postulaturi ut si mors P. Clodi salus vestra fuerit idcirco […]