Pro Milone di Marco Tullio Cicerone

Paragrafo 99

Haec tu mecum saepe his absentibus sed isdem audientibus haec ego tecum Milo: ‘Te quidem cum isto animo es satis laudare non possum; sed quo est ista magis divina virtus eo maiore a te dolore divellor. Nec vero si mihi eriperis reliqua est illa tamen ad consolandum querella ut eis irasci possim a quibus tantum […]

Paragrafo 4

Quam ob rem adeste animis iudices et timorem si quem habetis deponite. Nam–si umquam de bonis et fortibus viris si umquam de bene meritis civibus potestas [vobis] iudicandi fuit si denique umquam locus amplissimorum ordinum delectis viris datus est ut sua studia erga fortis et bonos civis quae voltu et verbis saepe significassent re et […]

Paragrafo 20

Quotiens ego ipse iudices ex P. Clodi telis et ex cruentis eius manibus effugi! ex quibus si me non vel mea vel rei publicae fortuna servasset quis tandem de interitu meo quaestionem tulisset? Sed stulti sumus qui Drusum qui Africanum Pompeium nosmet ipsos cum P. Clodio conferre audeamus. Tolerabilia fuerunt illa: P. Clodi mortem aequo […]

Paragrafo 36

Reliquum est ut iam illum natura ipsius consuetudoque defendat hunc autem haec eadem coarguat. Nihil per vim umquam Clodius omnia per vim Milo. Quid? ego iudices cum maerentibus vobis urbe cessi iudiciumne timui? non servos non arma non vim? Quae fuisset igitur iusta causa restituendi mei nisi fuisset iniusta eiciendi? Diem mihi credo dixerat multam […]

Paragrafo 52

Video adhuc constare iudices omnia:–Miloni etiam utile fuisse Clodium vivere illi ad ea quae concupierat optatissimum interitum Milonis; odium fuisse illius in hunc acerbissimum nullum huius in illum; consuetudinem illius perpetuam in vi inferenda huius tantum in repellenda;mortem ab illo denuntiatam Miloni et praedicatam palam nihil umquam auditum ex Milone; profectionis huius diem illi notum […]

Paragrafo 68

Sed quis non intellegit omnis tibi rei publicae partis aegras et labantis ut eas his armis sanares et confirmares esse commissas? Quod si locus Miloni datus esset probasset profecto tibi ipsi neminem umquam hominem homini cariorem fuisse quam te sibi; nullum se umquam periculum pro tua dignitate fugisse; cum ipsa illa taeterrima peste se saepissime […]

Paragrafo 84

Est est profecto illa vis: neque in his corporibus atque in hac imbecillitate nostra inest quiddam quod vigeat et sentiat et non inest in hoc tanto naturae tam praeclaro motu. Nisi forte idcirco non putant quia non apparet nec cernitur: proinde quasi nostram ipsam mentem qua sapimus qua providemus qua haec ipsa agimus ac dicimus […]

Paragrafo 100

Nunc me una consolatio sustentat quod tibi T. Anni nullum a ille amoris nullum studi nullum pietatis officium defuit. Ego inimicitias potentium pro te appetivi; ego meum saepe corpus et vitam obieci armis inimicorum tuorum; ego me plurimis pro te supplicem abieci; bona fortunas meas ac liberorum meorum in communionem tuorum temporum contuli: hoc denique […]

Paragrafo 3

Quam ob rem illa arma, centuriones, cohortes non periculum nobis, sed praesidium denuntiant; neque solum ut quieto, sed etiam ut magno animo simus hortantur; neque auxilium modo defensioni meae, verum etiam silentium pollicentur. Reliqua vero multitudo, quae quidem est civium, tota nostra est; neque eorum quisquam, quos undique intuentis, unde aliqua fori pars aspici potest, […]

Paragrafo 5

Quid enim nobis duobus iudices laboriosius quid magis sollicitum magis exercitum dici aut fingi potest qui spe amplissimorum praemiorum ad rein publicam adducti metu crudelissimorum suppliciorum carere non possumus? Equidem ceteras tempestates et procellas in illis dum taxat fluctibus contionum semper putavi Miloni esse subeundas quia semper pro bonis contra improbos senserat; in iudicio vero […]